دندانپزشکی

چند روز قبل با کلی وعده و وعید و خواهش وتمنا بالاخره آقا آراد راضی شد بیاد دندونپزشکی تا دندونای پوسیده شو تعمیر کنیم.

وارد کلینیک که شدیم داد و بداد آراد خان بلند شد که مامان من از اینجا بدم میاد.قول میدم دیگه مسواک بزنم ،تورو خدا منو ببر از اینجا

ولی چاره ای نبود،شدت پوسیدگی دندوناش درحدی بود که هیچ راهی غیر از پر کردن نداشتن.

خلاصه با هزار مکافات رفت روی یونیت و با تبحر دندونپزشک آمپول بی حسی تزریق شد و آراد اینقدر درگیر داد و بیداد بود که اصلا متوجه نشد آمپول تزریق شده.

با خودم گفتم آخیش دیگه مشکلی نیست.

ولی چشمتون روز بد نبینه ، همینکه خانم دکتر دست برد طرف دهان آراد تا کارشو شروع کنه ،جیغ و هوار و ضجه های آراد شروع شد.

اینقدر با معصومیت و ملتمسانه اشک میریخت که دل سنگ براش کباب میشد.

البته اینو هم اضافه کنم که این دومین بار بود گل پسرما به دندونپزشک مراجعه میکرد.دفعه قبل با موفقیت طی شد ولی امان...امان

حتی دعوا و عصبانیت خانم دکتر و همینطور بیرون کردن من از اتاق پزشک چاره ساز نبود و علیرغم نیم ساعت تلاش خانم دکتر بینوا و کادر همکارشون ،نتیجه موفقیت آمیز نبود و آراد موفق شد از روی یونیت خودشو نجات بده و رها بشه از شر دندونپزشکی

حالا منو میگین،کارد میزدی خونم در نمیومد.

اینقدر عصبانی شده بودم که مجبور شدم بیرون از کلینیک یه کتک حسابی نوش جون آراد بکنم.

والا به خدا خودم خیلی از این کارم پشیمون شدم ولی اینقدر با مسواک نکردن آراد و نافرمانیش مشکل دارم که دیگه نتونستم خودمو کنترل بکنم.

حالا من موندم و یه مشت دندون خراب و پوسیده و پسر کوچولویی که به سختی هفته ای یکی دوبار مسواک میزنه.

بعضیها میگن بابا بیخیال شو.این دندونا میوفته.اشکال نداره پوسیده باشن ولی من میدونم که پوسیدگی دندون شیری بی تاثیر روی دندونای دائمی نیست و قطعا با این وضعیت باشه باید از الان نگران دندونای دائمی آقا هم باشم.

همه ی ذهنم درگیر آراد و نافرمانی و لجبازی و نترس بودنش هست.

خودم میدونم گاهی رفتار خودم هم درست نیست ولی واقعا انرژی و بی پروایی و سرکش بودن آراد فراتر از ظرفیت منه.

شیطنت بیش از اندازه ی آراد منو بدجور کلافه و عصبی کرده....

خدایا کمکم کن